maj 08 2008

Antadrotowonizm


Komentarze: 2

 

Tak, to do Ciebie, czytelniku. I do Ciebie też. Możesz nawet czuć się wytknięty palcem, wisi mi to. Postanowiłem wyczerpać swój majowy limit słów, ty, mimo swej spra lub niesprawiedliwości, nie możesz mi tego zabronić. Generalnie, wiesz, sprawiedliwość polega na tym, że jedni musza mięć pod górkę, by inni mogli mieć z wiatrem.

Składałem sie tu od kilku dni, ale kolejny zaliczenia długopisno-ustne jakoś mnie od tego odciągały. Najśmieszniejsze jest to, że nie wiem, co robić. Bo rano, paradoksalnie poczułem się tak jakbym miał w życiu jakiś cel, jednocześnie czując, że nie chce powiedzmy garnka złota, bo nawet jeślibym go miał, to nie wiedziałbym, co potem. Nawet nie wiadomo czy mój wybuch nienawiści, okupiony śmiechem Romana wynikał z mej ogólnej frustracji, czy z czegokolwiek innego. Frustrujący jest brak planu na to wszystko. Znaczy, zarys jest taki, ze 14 i 15go robi się, co ma się robić, ale co potem, nawiązując do słów podmiotu lirycznego ze Świtezianki: „ ja nie wiem”. Frustruje mnie to. Pocieszny jest fakt wizji odsiedzenia swojego w oczekiwaniu na te matury, jaki wizji katastrofy, już minięty, jak i wizja odsiedzenia swego relaksując się.

Chyba mam ochotę przejechać się rowerem, ubrać się w różowy jazz, i zdobyć więcej niż Irak. Właściwie ochoty zmieniają mi się, co chwila, na co musiała wpłynąć misja ratowania psa, jak i kota siedzącego w silniku Hondy, na którego ów pies się zaczaił. Masakra. Nocycepcji chyba trochę, jak i pisania tego tylko dla jakiegoś własnego, moralnego rozgłosu, coby nie dać sobie o sobie zapomnieć zaśmiecając Internet. W sumie wyrażam się chyba, i daje się posłuchać, tyle ze mnie. Mija już chyba ta największa pompa, i masa ceregieli, i przerażonych uśmiechów na twarzach. Może będzie tak, że za tydzień wszystko się zmieni, na lepsze lub gorsze, kto wie, części was już nie zobaczę więcej, zachowacie sobie to coście o mnie wiedzieli, a nowego nie dowiecie się nic, bo na naszej klasie mego zdjęcia nie będzie. Huuh, nie muszę pamiętać wymagań do sztuczki „ będzie zajebiście”, nie musze wiedzieć, kto kiedy kładzie się spać, mogę liczyć na to, że w razie porażki, mniej się ową odczuwa gdy leci się z nurtem, co śmieszniejsze, za oknem pachnie księżycem i skoszona trawą.

Be like Foltek

Think like Foltek.

 

Yeeh, co za paplanina.

I nie móc wstać rano, i się w swą stronę nie obrócić.

foldag : :
16 maja 2008, 17:48
"co by nie dać sobie o sobie zapomnieć". ja mam tak samo. pozdrawiam:)
greta
09 maja 2008, 22:49
kurde.dodalam komentarz.ale go nie ma. więc pisze, ze to wina chłopczyka z roweru wszystko.

Dodaj komentarz